ಭಾಗ-1: ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ಸ್ವಗತ- 'ನಮ್ಮ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಕೊಡಪ್ಪ ದೇವ್ರೇ..!'

news18
Updated:July 29, 2018, 6:39 PM IST
ಭಾಗ-1: ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನ ಸ್ವಗತ- 'ನಮ್ಮ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಕೊಡಪ್ಪ ದೇವ್ರೇ..!'
news18
Updated: July 29, 2018, 6:39 PM IST
ಸುಷ್ಮಾ ಎನ್​. ಚಕ್ರೆ, ನ್ಯೂಸ್​ 18 ಕನ್ನಡ

'ಮೀಸೆ ಬಂದ್ರೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮಾತ್ರ ಬಂದಿಲ್ಲ', 'ಹೆಣ್​ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಅಳ್ತೀಯಲ್ಲ ನಾಚ್ಕೆ ಆಗಲ್ವ?', 'ಅದೆಲ್ಲ ಗಂಡುಮಕ್ಳು ಆಡೋ ಆಟ ಅಲ್ಲ ಕಣೋ', 'ಮದ್ವೆ ವಯಸ್ಸು ಬಂದ್ರೂ ಹುಡುಗಾಟಿಕೆ ಹೋಗಿಲ್ವಲ್ಲೋ'.... ಇಂತಹ ಹತ್ತಾರು ಮಾತುಗಳು ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ, ಫ್ಯಾಮಿಲಿ, ಗೆಳೆಯರ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿದಾಗ ಯಾಕಾದ್ರೂ ಗಂಡುಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ನಪ್ಪ ಅಂತ ನನಗೂ ಅನಿಸೋದಿದೆ.. ಯಾಕೆ, ನಮಗೆ ಮನಸಿರಲ್ವ? ನಮಗೆ ಅಳು ಬರಲ್ವ? ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರಬೇಕ? ಹೀಗೆಲ್ಲ ಅನಿಸಿ ಗಂಡು ಜನ್ಮದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಮೂಡಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ.

ನಾನು ಹೈಸ್ಕೂಲು ಮುಗಿಸೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಊರಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅಪ್ಪ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಹೆಗಲಿಗೆ ಕಟ್ಟತೊಡಗಿದ್ದ. ಅಡಕೆ ಕೊಯ್ಲಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಂತೂ ಆರಾಮಾಗಿ ಕೂತು ತಿನ್ನುವಂಥ ಕೆಲಸವೊಂದನ್ನು ಕೊಡಿಸು ದೇವ್ರೇ ಅಂತ ದಿನಾ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನಗೋ ಪಕ್ಕದೂರಿನ ಕ್ಲಾಸ್​ಮೇಟ್​ಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಜೆ ಶಾಲೆಮನೆಯ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ. ಆದರೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಕೆ ಬಡಿಯೋದ್ರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅಟ್ಟ ಹತ್ತಿಹೋಗಿ ಒಣಗಿದ ಅಡಕೆಯನ್ನು ಚೀಲದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹಂಡೆಯಿಂದ ಅಡಕೆ ಎತ್ತಿ ಅಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹರವೋ ತನಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅದಾದ ನಂತರ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಲು ರೆಡಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

courtesy (getty images)


ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಅಂತ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ತಂಗಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತ, ಚೌಕಾಬಾರ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೋ ಒಳಗೊಳಗೇ ಕೋಪ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರೆ  'ಇದೆಲ್ಲ ಮುಂದೆ ನಿಂಗೇ ಅಲ್ವೇನೋ' ಅಂತ ಅಪ್ಪ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ.

courtesy (getty images)


ಹೀಗೆ, ಮುಂದ್ಯಾವತ್ತೋ ನನಗೆ ಸೇರಲಿದ್ದ ತೋಟ- ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಿ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪನೊಡನೆ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದ್ಯಾಕೋ ಧೈರ್ಯವೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಡಕೆ ಕೊಯ್ಲು, ಆಲೆಮನೆ ಮುಗಿದು ಬೇಸಿಗೆಯ ರಜೆ ಬಂತೆಂದರೆ ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟೇ ಖುಷಿ. ತುಂಡು ಚಡ್ಡಿಯಿಂದ ಪ್ಯಾಂಟ್​ ಹಾಕುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದರೂ ನಾವು ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಬಿಸಿಲನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸುತ್ತದ ಊರಿಲ್ಲ, ಹತ್ತದ ಬೆಟ್ಟವಿಲ್ಲ, ಈಜದ ಹೊಳೆಯಿಲ್ಲ.

courtesy (getty images)


ಅಂದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೊಂದು, ಆಗಿದ್ದೊಂದು:
ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಊರಲ್ಲೇ ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕಾಡಿಬೇಡಿ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ. ಪಕ್ಕದೂರಿನವನ ರೂಮಿನಲ್ಲೇ ಇರಲು ಜಾಗವೇನೋ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ನನಗೆ ಹೊರಲೋಕಕ್ಕೆ ನಾನೆಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕವನು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ. ನನ್ನ ರೂಮಿನವರೆಲ್ಲ ರಾತ್ರಿ ಟಿವಿಯೆದುರು ಕುಳಿತು ಸಲ್ಮಾನ್​ ಖಾನ್​ ಹಾಡು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಾನಾ ಬ್ರ್ಯಾಂಡ್​ನ ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೂರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾನು ಊರಿನಿಂದ ತಂದಿದ್ದ ಅಪ್ಪೆಮಿಡಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಹಲಸಿನ ಕಾಯಿ ಚಿಪ್ಸ್​ಗಳೆಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ 'ಸೈಡ್ಸ್​' ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು!

 
First published:July 29, 2018
ಮತ್ತಷ್ಟು ಓದಿರಿ
ಮುಂದಿನ ಸುದ್ದಿ